سامبو یک ورزش رزمی روسی است. سامبو یک رشته نسبتاً جدید رزمی محسوب می‌شود که در دهه ۱۹۲۰ در ارتش سرخ شوروی به منظور تقویت توانایی

مبارزه تن ‌به ‌تن سربازان، پایه‌گذاری شد.

این رشته بر فنون گلاویزی و پرتابی تأکید دارد و تلفیقی از مؤثرترین تکنیک‌های چندین رشته دیگر از جمله جوجیتسو،جودو ژاپنی،بوکس،موی تای و

سبک‌های محلی کشتی آسیای میانه و قفقاز است.

ویکتور اسپیریدونوف و واسیلی اوشچپکوف پایه‌گذاران سامبو هستند. آنها دو سبک متفاوت را پایه‌گذاری کرده بودند که در نهایت با یکدیگر ادغام شده

و سامبو نام گرفتند که نام اختصاری یک واژه روسی به معنی «مبارزه بدون سلاح» است. اوشچپکوف در ژاپن جودو را زیر نظر جیگورو کانو بنیان‌گذار

رشته جودو آموخته بود.

آناتولی خارلامپیف که از شاگردان اوشچپکوف بود معمولاً بنیان‌گذار سامبو نامیده می‌شود. این رشته در سال ۱۹۳۸ به عنوان یک ورزش رسمی مورد

تأیید کمیسیون ورزشی اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفت.

 

سبک های سامبو

کامبت سامبو (Combat Sambo)

در میان تمامی سبک های سامبو، کامبت سامبو شامل بیشترین خشونت شامل انواع حمله و درگیری هاست. این سبک فرد را برای هر نوع شرایط

و زنده ماندن در شرایط درگیری سخت آماده میکند. این سبک بیشترین توسعه یافتگی را دارا بوده و برای آموزش نظامی مورد استفاده قرار میگرفت

و در آن از تکنیک های مختلف تهاجمی مانند مشت، لگد، آرنج، زانو، ضربه سر و دیگر ضربات استفاده میشود. در ارتش روسیه از سبک کامبت سامبو

به عنوان یک ورزش آموزشی برای مبارزه های نزدیک و دفاع از خود استفاده شود. این سبک تلفیقی از اسپرت سامبو و سامبو دفاع شخصی به همراه

روش ها و تکنیک های خاص خود است. در سبک کامبت سامبو بسیاری از تکنیک های بسیار خطرناک که در دیگر سبک ها و رشته های ورزشی ممنوع

است مجاز است. مبارزان این سبک از لباسی مشابه سبک اسپرت سامبو و دستکش سامبو و از محافظ سینه و سر استفاده میکنند.

 

اسپرت سامبو (Sport Sambo)

اسپرت سامبو شامل بسیاری از تکنیک های پرتابی، مبارزه و درگیری روی زمین و قفل مفصل است و شباهت زیادی با کشتی آزاد یا جودو دارد، اما تفاوت

عمده آن در لباس، قوانین و پروتکل ها است. به عنوان مثال، بر خلاف جودو، در این سبک سامبو انواع قفل ها بجز حالت خفه کردن وجود دارد و

محدودیت های بسیار کمتری در گرفتن و اجرای فن دارد.

 

سامبو آزاد (Freestyle Sambo)

سامبو آزاد در سال ۲۰۰۴ توسط انجمن آمریکایی سامبو ایجاد شده و به سبک های این رشته ورزشی اضافه شد. این سبک در برخی از قوانین متفاوت

از سایر سبک ها بوده و گرفتن گردن و فشار به مهره های گردن و قفل بدن با پا در آن مجاز است و مبارزان بیشتر بر مهارت های پرتابی و کار روی زمین

تمرکز می کنند.

 

سامبو دفاع شخصی (Self-Defence Sambo)

این سبک بیشتر برای دفاع از خود علیه هر نوع نیروی مسلح یا غیر مسلح استفاده می شود. سامبو دفاع شخصی شباهت زیادی به جیوجیتسو دارد و بیشتر

برای آموزش افرادی مانند کارکنان بانک و زنان برای دفاع از خود طراحی شده است.

 نکته!

سامبو یک جنگ تمام عیار است و ورزشی است که میتوان گفت کمبود های وزرشهای دیگر را در دفاع از خود جبران کرده است. سامبو فقط برای موقعیت های

جنگی طراحی شده بودند، ولی امروزِ ورزشی مطلوب برای جوانان با انگیزه است و حتی شکل امروزی آن شده mma.

ووشو ساندا یکی از وزرشهایی است که شباهت زیادی به سامبو دارد با این تفاوت که ادامه مبارزه در خاک وجود ندارد.

این ورزش متاسفانه در ایران محجور مانده و اساتید در این رشته گمنام هستن، امیدوارم روزی برسد که در این ورزش حرفی برای گفتن داشته باشیم.

                                                                                        ایران سامبو